incompetentie

vrouwelijk (de)/ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/

Wat is de betekenis van incompetentie?

incompetentie betekent: het incompetent zijn

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het incompetent zijn

Betekenis en uitleg van incompetentie

Incompetentie verwijst naar het gebrek aan vaardigheden of capaciteiten om bepaalde taken of verantwoordelijkheden effectief uit te voeren. Het duidt aan dat iemand niet in staat is om de vereiste kennis of ervaring te tonen in een specifieke context.

Je gebruikt het woord incompetentie vaak in professionele situaties, bijvoorbeeld wanneer iemand niet voldoet aan de verwachtingen van een functie. Het kan ook betrekking hebben op persoonlijke situaties waarin iemand niet in staat is om de juiste beslissingen te nemen. Het woord heeft vaak een negatieve connotatie, omdat het impliceert dat er een tekortkoming is die verbetering behoeft.

Voorbeelden

  • De incompetentie van de manager leidde tot veel frustratie onder het personeel.
  • Tijdens de vergadering werd duidelijk dat de incompetentie van de projectleider het hele team in de problemen bracht.
  • Zijn incompetentie in financiële zaken zorgde ervoor dat hij geen goede investeringsbeslissingen kon maken.

Woordoorsprong

Het woord 'incompetentie' is afgeleid van het Latijnse 'incompetens', wat 'niet geschikt' of 'onbekwaam' betekent, met het voorvoegsel 'in-' dat de ontkenning aanduidt.

Veelgestelde vragen over incompetentie

Wat is de betekenis van incompetentie?

incompetentie betekent: het incompetent zijn

Welk woordgeslacht heeft incompetentie?

incompetentie is een vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van incompetentie?

Synoniemen van incompetentie zijn: onbekwaamheid.

Etymologie

*afgeleid van incompetent

Vertalingen

Engelsincompetence
Fransincompétence
DuitsInkompetenz
Spaansincompetencia
Italiaansincompetenza, incapacità
Zweedsinkompetens