competentie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen
een cluster van samenhangende kennis, vaardigheden en houdingen, deskundigheid, geschiktheid
De nieuwe medewerker heeft de competenties om een manager te worden.
bevoegdheid tot handelen of oordelen
geologie (geologie) de mate waarin een gesteente bestand is tegen erosie
Het gedolomitiseerde koraal vormde vanwege de grote competentie een verhoging in het landschap en verkreeg door erosie de grillige vormen waar de Dolomieten bekend om zijn.http://home.kpn.nl/haan2573/Wandelreis%202011/Dolomieten/index.html

* van competeren

Engelscompetence

Franscompétence

DuitsKompetenz

Spaanscompetencia