inhechtenisneming

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) het opsluiten van iemand in een gevangenis
    Het was een onheilspellend teken dat de rechtbank na de pleidooien weigerde de inhechtenisneming op te heffen en Martin Beer en zijn kameraad op vrije voeten te stellen.
    De aanklager had de enige mogelijke reden voor inhechtenisneming gekozen, vluchtgevaar.

Etymologie

* Samenstellende afleiding van in, hechtenis en de stam van nemen

Synoniemen

gevangennemingopsluitingaanhoudingarrestatie
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek