inlijving

vrouwelijk (de)/ˈɪnlɛɪvɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep
Na deze handtekening zou zijn inlijving in het leger voltooid zijn.
annexatie, een proces van het (door regel, macht of geweld) toe-eigenen van grondgebied
De oorlog resulteerde in de inlijving van grote gebieden die nog nooit bij die staat hadden gehoord.
De Belgische staat heeft het wettelijke recht gronden van openbaar nut, zoals wegen, in te lijven in het openbaar domein.
Opname in de adelstand van een land op basis van de erkenning dat iemand in een andere staat al tot de adel behoort

* van inlijven

Engelsincorporation, conscription, annexation

Fransembrigadement, annexion à, annexion

DuitsEinverleibung, Einverleibung

Spaansincorporación, anexión