instantie

instantie betekent: (maatschappij) instelling [2]

vrouwelijk (de)/ɪnˈstɑn(t)si/

Wat is de betekenis van instantie?

instantie betekent: (maatschappij) instelling [2]

zelfstandig naamwoord

maatschappij (maatschappij) instelling [2]
voorkomend geval (m.n. in de vaste combinatie in eerste ~)
informatica (informatica) een object van een bepaalde klasse (elke van een reeks acties)

Uit artikel 116 kan worden afgeleid dat de functie van het huwelijksgoederenregister is vastgesteld door de wetgever en dat alleen de inrichting en raadpleging ervan aan een andere instantie wordt overgelaten.
Dit is een instantie die zich met de ruimtelijke ordening bezighoudt.
In Nederland zijn het RIVM en de GGD's begin juli gestart met de voorbereiding van een nieuwe vaccinatiecampagne voor na de zomer. Dat heeft minister Ernst Kuipers (Volksgezondheid) aan de instanties gevraagd.
In eerste instantie werd er daarvan geen gewag gemaakt.
Het idee dat de werkkampen voor commerciële doelstelling worden omgebouwd en in eerste instantie geen onderwijzende functie zullen hebben, zou kunnen leiden tot 'pseudo-historische fictie' en 'een valse voorstelling van wat er echt gebeurd is'. Tubantia Sacha Kester 27-03-14 [https://www.tubantia.nl/buitenland/siberische-republiek-wil-toeristenresorts-in-goelagkampen~a661166e/ Siberische republiek wil toeristenresorts in goelagkampen]

*Ontleend aan het Franse instance of het Latijnse instantia ()