intelligentie
Wat is de betekenis van intelligentie?
intelligentie betekent: een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies, of de simulatie daarvan in een computer
Betekenis
- een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies, of de simulatie daarvan in een computer
Betekenis en uitleg van intelligentie
Intelligentie verwijst naar het vermogen om te leren, problemen op te lossen en je aan te passen aan nieuwe situaties. Het is niet alleen een kwestie van boekenwijsheid, maar ook van praktisch inzicht en sociale vaardigheden.
Het woord 'intelligentie' wordt vaak gebruikt in contexten zoals onderwijs, psychologie en arbeid, waar het gaat om de beoordeling van mentale capaciteiten. Er zijn verschillende vormen van intelligentie, zoals emotionele en sociale intelligentie, die aantonen dat het begrip breder is dan alleen cognitieve vaardigheden. Het kan ook een belangrijke rol spelen bij de manier waarop mensen met elkaar omgaan en communiceren.
Voorbeelden
- Zijn hoge intelligentie maakte het voor hem makkelijk om complexe wiskundige problemen op te lossen.
- Emotionele intelligentie is net zo belangrijk als cognitieve intelligentie in de moderne werkplek.
- Tijdens de groepsdiscussie viel haar sociale intelligentie op, omdat ze goed kon inspelen op de emoties van anderen.
Woordoorsprong
Het woord 'intelligentie' is afgeleid van het Latijnse 'intelligentia', wat 'begrip' of 'verstand' betekent.
Veelgestelde vragen over intelligentie
Wat is de betekenis van intelligentie?
intelligentie betekent: een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies, of de simulatie daarvan in een computer
Welk woordgeslacht heeft intelligentie?
intelligentie is een vrouwelijk (de).
Etymologie
*afgeleid van intelligent