intelligentie

vrouwelijk (de)/ˌɪntɛliˈɣɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies, of de simulatie daarvan in een computer

Etymologie

*afgeleid van intelligent

Vertalingen

Engelsintelligence
Fransintelligence
DuitsIntelligenz
Spaansinteligencia
Italiaansinteligenza
Japans知能
Poolsinteligencja
Zweedsintelligens