interim-wet
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈɪntərɪmˌwɛt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) door de overheid vastgestelde algemene regeling die voor een tussenperiode geldt, meestal vooruitlopend op blijvende regelsCartigny vreest dat de interim-wetten al weer verouderd zijn tegen de tijd dat ze worden aangenomen.En die cijfers, zo vertelde de minister de Volkskrant, waren voor hem de reden een eerste maatregel te nemen: eind 1984 werd via een interim-wet een verbod uitgevaardigd op de vestiging van nieuwe varkens- en pluimveehouderijbedrijven. Een lange reeks maatregelen zou daarna nog volgen.
Etymologie
*, geschreven met een koppelteken volgens
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek