interim-wet

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈɪntərɪmˌwɛt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) door de overheid vastgestelde algemene regeling die voor een tussenperiode geldt, meestal vooruitlopend op blijvende regels
    Cartigny vreest dat de interim-wetten al weer verouderd zijn tegen de tijd dat ze worden aangenomen.
    En die cijfers, zo vertelde de minister de Volkskrant, waren voor hem de reden een eerste maatregel te nemen: eind 1984 werd via een interim-wet een verbod uitgevaardigd op de vestiging van nieuwe varkens- en pluimveehouderijbedrijven. Een lange reeks maatregelen zou daarna nog volgen.

Etymologie

*, geschreven met een koppelteken volgens