inwilligen

/ˈɪɱwɪləɣə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. ditr (ditr) aan een verzoek voldoen
    Zij hebben uiteindelijk toch van de gemeente hun verzoek ingewilligd gekregen.

Etymologie

*samenstellende afleiding van in (bijwoord) en willig (bijvoeglijk naamwoord) dat de onbepaalde wijs van een werkwoord vormt; vergelijk bewilligen en verwilligen, mogelijk leenvertaling van einwilligen

Vertalingen

Engelsconcede
Fransconsentir, accorder, agréer
Duitsbewilligen, einwilligen
Spaansacceder, acordar, conceder