inwilliging
Wat is de betekenis van inwilliging?
inwilliging betekent: het iets toestaan wat door een ander gewild of geëist is
Betekenis
- het iets toestaan wat door een ander gewild of geëist is
Voorbeelden van "inwilliging" in een zin
- Maar volgens een woordvoerder van de Haagse rechtbank is de rechter-commissaris maar twee keer tevergeefs naar Turkije is gereisd om inwilliging van het rechtshulpverzoek te bepleiten. Minister Van der Steur heeft daarna zijn ambtgenoot in Ankara gebeld om het getuigenverhoor alsnog van de grond te krijgen. De Turken hebben daar nog niet op gereageerd. Het OM zegt dat de wens om de Turkse getuigen te horen onverkort geldt.
- Mocht er tot 28 oktober worden doorgespeeld, dan zal dat ten koste gaan van de lengte van de voorbereiding van bondscoach Max Caldas en zijn ploeg op het WK, dat op 28 november in India begint. Voor de voorbereiding staan nu zes weken ingepland, maar zal bij inwilliging van de eisen naar vier weken gaan.
Betekenis en uitleg van inwilliging
Inwilliging is het moment waarop aan een verzoek of wens wordt voldaan. Het is een soort bevestiging dat iets wat gewenst was, nu daadwerkelijk gebeurt of gegeven wordt.
Dit woord wordt vaak gebruikt in formele of juridische contexten, zoals bij het inwilligen van een verzoekschrift of het accepteren van een aanbod. Het impliceert niet alleen dat iets wordt gegeven, maar ook dat er enige goedkeuring of toestemming aan voorafgaat. Inwilliging kan ook een gevoel van tevredenheid of opluchting met zich meebrengen, zowel voor de persoon die het verzoek deed als voor degene die inwilligt.
Voorbeelden
- Na lang wachten kreeg hij eindelijk de inwilliging van zijn verzoek om extra vakantiedagen.
- De inwilliging van haar wensen door de organisatie zorgde voor een positieve sfeer op het evenement.
- Met de inwilliging van het aanbod kon hij zijn droom om in het buitenland te werken eindelijk waarmaken.
Woordoorsprong
Het woord 'inwilliging' is afgeleid van het werkwoord 'inwilligen', dat betekent 'iets voldoen' of 'aan een verzoek voldoen'. Het heeft zijn oorsprong in de samenvoeging van het voorvoegsel 'in-' en het woord 'willigen', wat te maken heeft met willen of wensen.
Veelgestelde vragen over inwilliging
Wat is de betekenis van inwilliging?
inwilliging betekent: het iets toestaan wat door een ander gewild of geëist is
Welk woordgeslacht heeft inwilliging?
inwilliging is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van inwilliging?
Synoniemen van inwilliging zijn: verlof, permissie, instemming, fiat, vergunning.
Hoe gebruik je inwilliging in een zin?
Voorbeeld: “Maar volgens een woordvoerder van de Haagse rechtbank is de rechter-commissaris maar twee keer tevergeefs naar Turkije is gereisd om inwilliging van het rechtshulpverzoek te bepleiten. Minister Van der Steur heeft daarna zijn ambtgenoot in Ankara gebeld om het getuigenverhoor alsnog van de grond te krijgen. De Turken hebben daar nog niet op gereageerd. Het OM zegt dat de wens om de Turkse getuigen te horen onverkort geldt.”
Etymologie
* van inwilligen