irritant

ˌɪriˈtɑnt

Wat is de betekenis van irritant?

irritant betekent: in hoge mate vervelend

Betekenis

bijvoeglijk naamwoord
  1. woorden met artikelreferenties, woorden met boekreferenties in hoge mate vervelend

Voorbeelden van "irritant" in een zin

  • Dit is de irritantste persoon die ik ooit gezien heb.
  • Emiel is bijzonder irritant.

Betekenis en uitleg van irritant

Irritant betekent iets dat storend of vervelend is. Het kan gaan om geluiden, gedragingen of situaties die je frustratie of ongemak bezorgen.

Je gebruikt het woord 'irritant' vaak om aan te geven dat iets je afleidt of je humeur verpest. Het kan bijvoorbeeld slaan op een aanhoudend geluid, zoals het getik van een klok, of op het gedrag van iemand die je steeds onderbreekt. Het woord heeft een negatieve connotatie en wordt vaak gebruikt in informele gesprekken.

Voorbeelden

  • Het is echt irritant dat hij altijd zo hard praat tijdens de film.
  • Die constante piep van de oven is behoorlijk irritant als je probeert te concentreren.
  • Het gedrag van de kinderen was zo irritant dat ik even naar buiten moest gaan om op adem te komen.

Woordoorsprong

Het woord 'irritant' komt van het Latijnse 'irritans', wat 'prikkelen' of 'opwekken' betekent. Het heeft zijn weg gevonden in het Nederlands via het Franse 'irritant'.

Veelgestelde vragen over irritant

Wat is de betekenis van irritant?

irritant betekent: in hoge mate vervelend

Hoe gebruik je irritant in een zin?

Voorbeeld: “Dit is de irritantste persoon die ik ooit gezien heb.

Etymologie

van Frans irritant bn

Vertalingen

Duitsirritierend
Engelsirritating
Fransirritant
Spaansirritante