karabinier
mannelijk (de)
Wat is de betekenis van karabinier?
karabinier betekent: ruiter bewapend met een geweer
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- ruiter bewapend met een geweer
Voorbeelden van "karabinier" in een zin
- In de singleplayer-campagne van de game gaan fans naar The Frontier als een karabinier van de Militia die Pilot wil worden.
- De karabinier was een cavaleriesoldaat, bewapend met een kort geweer, de karabijn. Hij was daardoor wendbaar en snel.
- Rond 10 uur werd de kist van koningin Fabiola de kathedraal binnengedragen door de karabiniers-grenadiers uit Leopoldsburg. De voltallige koninklijke familie, gekleed in zwarte en grijze rouwkledij, begeleidde de kist.
Etymologie
* uit het Frans
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek