kennen

/ˈkɛnə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) bekend, vertrouwd zijn met
Ken je de nieuwe overburen al?
Tijdens het koken zat iedereen elkaar continu te stangen alsof we elkaar al jaren kenden.
ov (ov) door studie of oefening geleerd hebben
Ik ken de leerstof grondig genoeg.
het wel moeten ~: vaak ergens door getroffen worden
Je hebt het de laatste maanden wel moeten kennen, zeg! Eerst die ziekte, nu weer dat ongeluk!
ov (ov) iets ondervinden, doormaken, ervaren
In de jaren tachtig kende Nederland een langdurige crisis.

:Oost: : kannjan

Ik kende geen els uit een eik. — Ik kon geen els van een eik onderscheiden.
Aan de veren kent men de vogel — aan het uiterlijk (verzorging/kleding) kun je zien met wat voor iemand je te maken hebt. De kleren maken de man.
Aan de vruchten kent men de boom — je kunt alleen iemand echt leren kennen door de dingen die doet en de manieren waarop iemand dingen aanpakt
Bij het scheiden van de markt, leert men de kooplui kennen — als de zaken eenmaal gedaan zijn leer je iemand pas kennen
De kaart kennen
De tijd kent geen genade — de tijd gaat sneller voorbij dan je denkt
Geen a voor een b kennen
Het klappen van de zweep kennen — veel ervaring hebben met iets

Engelsknow, be acquainted with, know

Fransconnaître, connaitre, connaître

Duitskennen, kennen

Spaansconocer, saber