kerkhistoricus

mannelijk (de)/ˈkɛrᵊkhɪsˌtorikʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zich gespecialiseerd heeft in de geschiedenis van het christendom
    Als je meer wil weten over christelijke stromingen in de 4e eeuw kan je beter een kerkhistoricus vragen.

Verwante woorden

kerkkerk avezaathkerk-avezaathkerkachtigkerkachtigeKerkakkersKerkakkerstraatKerkalleekerkarchiefkerkarchievenkerkasielkerkbalans
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek