knakken
/xxxx/
Betekenis
werkwoord
- breken waarbij de uiteinden nog aan elkaar vast blijvenDe takjes knakken onder de zware schoenen van de wandelaar.
- je plotseling machteloos voelenToen hij hoorde dat zijn kind was overleden knakte er iets in hem.
- je vingers laten knakken
Etymologie
* In de betekenis van ‘met een knak breken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1599
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek