knallen
Wat is de betekenis van knallen?
knallen betekent: (inerg) een hard geluid of knal geven
Betekenis
- (inerg) een hard geluid of knal geven
- (erga) (figuurlijk) (spreektaal) zich het beste geven
- (erga) uit elkaar ~
Voorbeelden van "knallen" in een zin
- Dat vuurwerk knalde erg hard.
- De witte golven knalden met veel geweld op de rotsen.
- Het vuurwerk was met veel lawaai uit elkaar geknald.
Betekenis en uitleg van knallen
Het woord 'knallen' verwijst naar het maken van een luid, scherp geluid, vaak als gevolg van een explosie of een plotselinge actie. Je kunt het ook gebruiken om een intensieve, energieke activiteit te beschrijven, zoals feestvieren of iets met veel impact doen.
Je gebruikt 'knallen' vaak in de context van vuurwerk, wanneer het afschieten van vuurpijlen een spectaculair geluid produceert. Het kan ook figuurlijk worden toegepast, zoals wanneer iemand zich met veel enthousiasme of kracht in een activiteit stort. De term heeft een positieve connotatie als het gaat om feesten, maar kan ook negatief zijn als het gaat om destructieve of gevaarlijke situaties.
Voorbeelden
- Tijdens de jaarwisseling knallen de vuurwerkstraffen door de lucht, wat zorgt voor een schitterend schouwspel.
- Hij knalde met de deur achter zich dicht, gefrustreerd door de situatie.
- De band begon te spelen en de mensen knalden van enthousiasme op de dansvloer.
Woordoorsprong
Het woord 'knallen' komt mogelijk van het Middelnederlandse 'knallen', dat ook een soort knappend geluid aanduidde. Het heeft verwantschap met woorden die het idee van een explosief of krachtig geluid oproepen.
Veelgestelde vragen over knallen
Wat is de betekenis van knallen?
knallen betekent: (inerg) een hard geluid of knal geven
Hoeveel betekenissen heeft knallen?
knallen heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je knallen in een zin?
Voorbeeld: “Dat vuurwerk knalde erg hard.”
Etymologie
* Waarschijnlijk ontleend aan Duits "knallen" , vanwege de relatief late verschijning ervan in het Nederlands, in de betekenis van ‘met het geluid van een ontploffing weerklinken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1762.