koningin

vrouwelijk (de)/ˌkonɪˈɣɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

regering, adel (regering) (adel) het vrouwelijk hoofd van een koninkrijk
De koning en koningin kijken naar hetzelfde als wij - hun dochter en las meninas, de hofdames naar wie het schilderij is genoemd.
Een lichtpuntje in de eerste onwerkelijke dagen na de ramp was het bezoek van koningin Juliana op maandag 9 februari.
adel (adel) de echtgenote van een koning [1], waarbij zijzelf meestal geen regerende macht heeft
de belangrijkste, mooiste, indrukwekkendste vrouw of vrouwelijke figuur
Plotseling verstijfde ik. Midden op het pad lag een reusachtige ratelslang te zonnen, de koningin van de woestijn.
dierkunde, imkerij (dierkunde), (imkerij) (bij sociaal levende insecten) vrouwtje dat nageslacht voor de hele kolonie voortbrengt
schaak (schaak) het sterkste schaakstuk
De koningin kan alle kanten op bewegen, inclusief achteruit gaan.
kaartspel (kaartspel) speelkaart waarop een vrouwelijke figuur staat afgebeeld; in deze bet. meestal als tweede deel van een samenstelling waarvan het eerste deel de kleursoort aangeeft
Hartenboer en ruitenkoningin.
figuurlijk (figuurlijk) de belangrijkste vrouw van allemaal; het belangijkste vrouwelijke van alles
' Ik antwoordde met een Engelse vloek, mijn favoriete, de vloek die ik het sterkst, het krachtigst vind, de koningin der vloeken, de opperste vloek, de vloek die door geen enkele Franse vloek ooit geëvenaard kan worden, ik siste: 'Fuck them.

*(erfwoord) via Middelnederlands "coninginne" / "coninghinne" van Oudnederlands "kuninginna", op te vatten als afgeleid van koning

Engelsqueen

Fransreine

DuitsKönigin

Spaansreina

Italiaansregina

Portugeesrainha

Russischкоролева

Chinees后, 王后, 女王

Japans女王

Koreaans여왕

Arabischمَلِكَة

Turkskraliçe

Poolskrólowa

Zweedsdrottning

Deensdronning