vrouw

vrouwelijk (de)/vrɑu/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

biologie (biologie) volwassen mens van het vrouwelijk geslacht
De vrouw schrok. 'Wat doèn jullie hier?'
Hier was het nog lastiger omdat er twee mensen naast mij lagen, waarvan één tot overmaat van ramp de enige aanwezige vrouw was.
pregnant, familie, juridisch (pregnant), (familie), (juridisch) vrouwelijke partner in een blijvende relatie
Op het feest werd ik aan zijn vrouw voorgesteld.
verouderd, maatschappij (verouderd), (maatschappij) iemand van het vrouwelijk geslacht met veel aanzien, met een hoge maatschappelijke stand (bijv. van adel)
kaartspel (kaartspel) speelkaart waarop een vrouwelijke figuur (vaak een koningin) staat afgebeeld

*[4]: in de betekenis ‘speelkaart met vrouwfiguur’ aangetroffen vanaf 1712.

Engelswoman, wife

Fransfemme, verlan, meuf

DuitsFrau, Frau, Ehefrau

Spaansmujer, hembra, mujer

Italiaansdonna, moglie

Portugeesmulher, mulher

Russischженщина

Japans女, 夫人, 妻

Turkskadın

Poolskobieta, żona

Zweedskvinna, fru, hustru