kroning

vrouwelijk (de)/ˈkronɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

ceremonie waarbij een kroon op het hoofd van een vorst, meestal een keizer of koning, wordt geplaatst
De kroning is in Nederland vervangen door de "inhulding".

* van kronen

Engelscoronation

Franscouronnement

DuitsKrönung

Spaansconsagración real, coronación

Portugeescoroação

Zweedskröning

Deenskroning