kunsthistoricus

mannelijk (de)/ˈkʏnsthɪsˌtoriˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep, cultuur (beroep) (cultuur) iemand die kunstgeschiedenis heeft gestudeerd
    Een kunsthistoricus is iemand die een kunstwerk kan duiden aan de hand van de tijd waarin het gemaakt is, maar doet over de artistieke kwaliteiten geen uitspraken.
  2. Vaak is de gids van een culturele reis een kunsthistoricus.

Verwante woorden

kunstkunst- en vliegwerkkunstaanbodkunstaankoopkunstaankopenkunstaaskunstaasjekunstaasjeskunstacademiekunstacademieskunstacademiestudentkunstacademiestudente
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek