labboon

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈlɑbon/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. plantkunde (plantkunde) plant waaraan tuinbonen groeien
    Van de tuinboon oftewel veldboon, molboon en in het zuiden ook wel labboon genaamd, wordt gezegd dat het de enige inheemse boon in de oude wereld is en dat hij sinds prehistorische tijden in Europa en het Midden-Oosten wordt verbouwd.
  2. voeding (voeding) als peulvrucht gegeten zaad van bepaalde rassen van de tuinboonplant
    {{ouds|2015

Synoniemen

boerenboongrote boonpaardenboonroomse boontuinboonmolboonveldboonboerentenen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek