laborant

mannelijk (de)/ˌlaboˈrɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep, scheikunde (beroep) (scheikunde) iemand die in een laboratorium werkzaam is

Etymologie

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘assistent in een laboratorium’ voor het eerst aangetroffen in 1832