leem
Wat is de betekenis van leem?
leem betekent: (geologie) kleiachtige, in vochtige toestand plastische grond met een zandgehalte groter dan 20%
Betekenis
- (geologie) kleiachtige, in vochtige toestand plastische grond met een zandgehalte groter dan 20%
- (België) sparre-, dennennaald, naald van een conifeer
- (België) scheef, d.w.z. stukje houtpijp, houtachtig afvaldeeltje van een vlas- of hennepstengel (in tegenstelling tot de vezels)
Voorbeelden van "leem" in een zin
- Dat huis was op een grond van leem gebouwd.
Betekenis en uitleg van leem
Leem is een natuurlijk materiaal dat bestaat uit een mengsel van klei, zand en silt. Het heeft een zachte, kneedbare textuur en is vaak te vinden in de bodem van rivieren en op akkers.
Dit woord wordt vaak gebruikt in de context van de bouw, keramiek en landbouw. Leem is populair vanwege zijn goede waterdoorlatendheid en isolerende eigenschappen, waardoor het ideaal is voor het maken van duurzame constructies en potten. Daarnaast wordt leem soms gebruikt in de natuurbouw voor het maken van lemen muren of als ecologische bouwstof.
Voorbeelden
- De pottenbakker gebruikte leem om prachtige aardewerken schalen te maken.
- Na de regenval was de akker bedekt met een dunne laag leem, wat de oogst ten goede kwam.
- Tijdens de renovatie van het huis ontdekten ze dat de muren van leem veel beter isoleren dan verwacht.
Woordoorsprong
Het woord 'leem' is afgeleid van het Oudnederlands 'lehm', dat ook verwijst naar een soort aarde of klei.
Veelgestelde vragen over leem
Wat is de betekenis van leem?
leem betekent: (geologie) kleiachtige, in vochtige toestand plastische grond met een zandgehalte groter dan 20%
Hoeveel betekenissen heeft leem?
leem heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft leem?
leem is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van leem?
Synoniemen van leem zijn: scheef.
Hoe gebruik je leem in een zin?
Voorbeeld: “Dat huis was op een grond van leem gebouwd.”
Etymologie
*[B]: (erfwoord) Middelnederlands "lēme", in de betekenis ‘(vis)graat; stoppels van vlas; doppen van koren, zaadstro’ voor het eerst aangetroffen in 1285 .Dit woord heeft zich ontwikkeld uit Oergermaans *līman-, verwant met Litouws liemuõ ‘houtblok, boomstam’.Guus Kroonen, Etymological Dictionary of Proto-Germanic, Leiden: Brill, 2013, blz. 338. Evenals Oudnoords lim(r) ‘lid; twijgje’ en Oudengels lim ‘lid, tak’ (Nieuwengels limb).