luid
Wat is de betekenis van luid?
luid betekent: veel lawaai producerend
Betekenis
- veel lawaai producerend
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luiden
- gebiedende wijs van luiden
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luiden
Voorbeelden van "luid" in een zin
- Langzaam nam hij zijn skibril af, keek me rustig aan, draaide het gastenboek naar zich toe en riep met een luide stem door het kleine café: ‘Tim Van Gogh.
- Ik luid.
- Luid!
- Luid je?
Betekenis en uitleg van luid
Het woord 'luid' verwijst naar een hoge geluidssterkte. Wanneer iets luid is, hoor je het duidelijk en vaak ook van een verre afstand, zoals het geluid van een verkeerssirene of een luidruchtige feestvierder.
Je gebruikt 'luid' vaak wanneer je beschrijft hoe sterk of opvallend een geluid is. Dit kan in allerlei situaties voorkomen, van het aangeven dat muziek te hard staat tot het beschrijven van een schreeuw of een explosie. Het woord heeft een directe connotatie van intensiteit en kan zowel positief als negatief worden ervaren, afhankelijk van de context.
Voorbeelden
- De luidruchtige kinderen in het park maakten het onmogelijk om te concentreren op mijn boek.
- Tijdens het concert klonk de muziek zo luid dat je het gevoel had dat de bass in je borstkas trilde.
- De luidruchtige buren zorgden ervoor dat ik niet kon slapen, ondanks dat het al middernacht was.
Woordoorsprong
Het woord 'luid' is afgeleid van het Middelnederlandse 'luyt', dat ook een sterke geluidssterkte aanduidde. Het verwante woord 'luide' komt van dezelfde oorsprong en heeft een gelijkaardige betekenis.
Veelgestelde vragen over luid
Wat is de betekenis van luid?
luid betekent: veel lawaai producerend
Hoeveel betekenissen heeft luid?
luid heeft 4 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je luid in een zin?
Voorbeeld: “Langzaam nam hij zijn skibril af, keek me rustig aan, draaide het gastenboek naar zich toe en riep met een luide stem door het kleine café: ‘Tim Van Gogh.”
Etymologie
In de betekenis van ‘hard klinkend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285