luitenant

mannelijk (de)/ˌlœytəˈnɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) onderofficiersrang in het leger, in hoogte tussen die van "sergeant" [1] en kapitein [2] in
    De militair werd gepromoveerd tot luitenant.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘officier van lagere orde’ voor het eerst aangetroffen in 1576

Vertalingen

Engelslieutenant
Spaansteniente

Verwante woorden

Luitluitbegeleidingluitenluitenant-adjudantluitenant-admiraalluitenant-admiraalsluitenant-admiraalschapluitenant-generaalluitenant-generaalsluitenant-kolonelluitenant-kolonelsluitenant-ter-zee
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek