majeur

mannelijk/vrouwelijk (de)/maˈʒør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) toonsoort met een vrolijk of opgeruimd karakter
Na deze ernstige passage, eindigt het stuk in majeur.
muziek (muziek) “grote afstand” in de benaming van bepaalde intervallen, akkoorden en toonladders, vaak als eerste deel van een samenstelling met het terts-interval of als tweede deel van een samenstelling met een toonsoort
Een terts is een interval dat: “groot” (majeur), “klein” (mineur), “overmatig” of “verminderd” kan zijn.
Een grotetertstoonladder, een majeurtoonladder, heeft als derde toon een “grote terts.”
Een groot akkoord, een majeurakkoord, heeft minimaal het interval “grote terts.”

*: via "majeur" (groter, grootste) van Latijn "maior"

Engelsmajor

Fransmajeur

DuitsDur