mandaat
Wat is de betekenis van mandaat?
mandaat betekent: (juridisch) lastgeving
Betekenis
- (juridisch) lastgeving
- opdracht krachtens welke men een functie vervult
- bevelschrift
- pauselijke verordening
- (België) voordracht van een kandidaat op de verkiezingslijst
Betekenis en uitleg van mandaat
Een mandaat is een formele toestemming of opdracht die iemand krijgt om namens een ander op te treden. Denk aan een situatie waarin je iemand machtigt om beslissingen voor jou te nemen, bijvoorbeeld in juridische of zakelijke contexten.
Het woord 'mandaat' wordt vaak gebruikt in de politiek, het bedrijfsleven en de rechtspraak. Het kan verwijzen naar de autoriteit die iemand heeft gekregen om bepaalde taken uit te voeren of beslissingen te nemen. Wanneer je iemand een mandaat geeft, geef je niet alleen toestemming, maar ook verantwoordelijkheid voor de gevolgde acties.
Voorbeelden
- De directeur verleende het mandaat aan de teamleider om zelfstandig budgetbeslissingen te maken.
- Tijdens de vergadering werd het mandaat voor de nieuwe werkgroep goedgekeurd door alle aanwezigen.
- Als aandeelhouder kun je een mandaat geven aan een vertegenwoordiger om jouw stem uit te brengen tijdens de algemene vergadering.
Woordoorsprong
Het woord 'mandaat' komt van het Latijnse 'mandatum', wat 'opdracht' betekent. Dit verwijst naar het idee van een gegeven bevel of opdracht.
Veelgestelde vragen over mandaat
Wat is de betekenis van mandaat?
mandaat betekent: (juridisch) lastgeving
Hoeveel betekenissen heeft mandaat?
mandaat heeft 5 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft mandaat?
mandaat is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van mandaat?
Synoniemen van mandaat zijn: lastgeving.
Etymologie
*Leenwoord uit Frans mandat, ontleend aan Latijn mandātum ‘dat wat opgedragen of toegewezen is’, verleden deelwoord van mandāre ‘opdragen, toewijzen’.