mensenkenner

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die inzicht heeft hoe mensen denken en handelen
Tot zover het advies van deze voortreffelijke geneesheer, die bewees tevens een groot mensenkenner te zijn.
Lourens Jan is geen mensenkenner, maar het temperament van zijn Betje heeft hij in zeventien huwelijksjaren vrij goed leren begrijpen, en Betje, al converseert ze glimlachend met haar Franse gast, heeft op dit moment ogen die donker van boosheid staan en haar kleine dikke vingers plukken nerveus en driftig aan de kanten van haar kleed.