middelste

mannelijk (de)/ˈmɪdəlstə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wie of wat zich tussen uitersten bevindt
    Voor de hoekhuizen waren er veel kopers, maar de drie middelsten bleven lang te koop staan.
  2. precies tussen de uitersten van een reeks gelegen
    Als je waarnemingen sorteert op grootte, is de waarde van de middelste waarneming de mediaan.

Etymologie

#met evenveel jongeren onder als ouderen boven zich

Vertalingen

Engelscentral
Spaanscentral