middelste
mannelijk (de)/ˈmɪdəlstə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- wie of wat zich tussen uitersten bevindtVoor de hoekhuizen waren er veel kopers, maar de drie middelsten bleven lang te koop staan.
- precies tussen de uitersten van een reeks gelegenAls je waarnemingen sorteert op grootte, is de waarde van de middelste waarneming de mediaan.
Etymologie
#met evenveel jongeren onder als ouderen boven zich
Vertalingen
Engelscentral
Spaanscentral
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek