mijne

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈmɛi̯nə/

Betekenis

voornaamwoord
  1. zelfstandige vorm van mijn, eerste persoon enkelvoud
    Is dit kopje nu het mijne of is het het jouwe?
    De mijne was al gestorven toen ik nog maar acht jaar oud was.
    De mijne was al gestorven toen ik nog maar acht jaar oud was.
  2. verouderd (verouderd) van mijn
    Mijne heren! Komt u binnen!
zelfstandig naamwoord
  1. zelfstandig gebruikt bezittelijk voornaamwoord: een persoon die tot mij behoort
    Deze man is een van de mijnen.
    Kinderen zijn, net als iedereen, gewoontedieren. De mijne waren inmiddels een beetje gewend aan het feit dat zowel ik als mijn vrouw af en toe een tijdje weg waren.

Etymologie

*"mijn" met de uitgang -e