misdaad

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈmɪzdat/

Wat is de betekenis van misdaad?

misdaad betekent: (juridisch) zeer verwerpelijke handeling die volgens het strafrecht wordt bestraft

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) zeer verwerpelijke handeling die volgens het strafrecht wordt bestraft
  2. juridisch (juridisch) (België) zwaarste categorie van bestrafte handelingen in het Wetboek van Strafrecht
  3. juridisch, verouderd (juridisch) (verouderd) (Nederland) zwaarste categorie van bestrafte handelingen in Code Penal (1810-1886)
  4. figuurlijk (figuurlijk) verwerpelijke handeling (als versterking of juist ironisch)
  5. verzamelterm voor verwerpelijk gedrag dat strafrechtelijk bestraft wordt
  6. mensen die het strafrecht overtreden opgevat als samenhangend geheel

Voorbeelden van "misdaad" in een zin

  • Moord is een zware misdaad.
  • Stierenvechten is een misdaad!
  • Hij had haar uitgelachen en die misdaad zou ze hem nooit vergeven.
  • Veel misdaad komt voor uit domheid.
  • De nieuwe technologie bood ook nieuwe kansen aan de misdaad.

Etymologie

* In de betekenis van ‘vergrijp’ voor het eerst aangetroffen in 901

Vertalingen

Engelscrime
Franscrime
Spaansdelito, crimen
Japans犯罪
Poolsprzestępstwo
Zweedsbrott