mislukkeling

mannelijk (de)/mɪsˈlʏkəˌlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de persoon die het niet gelukt is
  2. een object dat niet gelukt is

Etymologie

* Afgeleid van mislukken

Verwante woorden

mislasmislazenmisleestmisleidmisleiddemisleiddenmisleidemisleidenmisleidendmisleidendemisleidermisleiders
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek