naïef
Wat is de betekenis van naïef?
naïef betekent: onvoldoende bewust van de mogelijke gevolgen van eigen handelen
Betekenis
- onvoldoende bewust van de mogelijke gevolgen van eigen handelen
Voorbeelden van "naïef" in een zin
- Zijn naïeve opmerking zorgde voor grote hilariteit.
Betekenis en uitleg van naïef
Het woord 'naïef' beschrijft iemand die onschuldig en onwetend is, vaak op een manier die hen kwetsbaar maakt voor misleiding. Iemand die naïef is, gelooft vaak in het goede van mensen, zonder argwaan of scepticisme.
Je gebruikt het woord 'naïef' vaak in situaties waarin iemand te goedgelovig is of de wereld door een roze bril bekijkt. Het kan zowel positief als negatief worden opgevat; soms is naïviteit schattig, maar het kan ook leiden tot teleurstellingen of problemen. Het woord kan ook aangeven dat iemand weinig levenservaring heeft en daardoor niet goed kan inschatten hoe anderen zich gedragen.
Voorbeelden
- Met zijn naïeve kijk op de wereld geloofde hij dat iedereen altijd de waarheid sprak.
- Haar naïeve vertrouwen in de goede bedoelingen van vreemden leidde tot een onaangename verrassing.
- De naïeve jongeman dacht dat hij een fortuin kon verdienen met zijn online onderneming zonder enige ervaring.
Woordoorsprong
Het woord 'naïef' komt van het Franse 'naïf', wat 'natuurlijk' of 'onbedorven' betekent. Het heeft zijn weg gevonden in het Nederlands en behoudt de connotatie van onschuld en eenvoud.
Veelgestelde vragen over naïef
Wat is de betekenis van naïef?
naïef betekent: onvoldoende bewust van de mogelijke gevolgen van eigen handelen
Hoe gebruik je naïef in een zin?
Voorbeeld: “Zijn naïeve opmerking zorgde voor grote hilariteit.”
Etymologie
Leenwoord van Frans naïf, in de betekenis van ‘argeloos, onnozel’ voor het eerst aangetroffen in 1698