naheffing
vrouwelijk (de)/ˈnahɛfɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- belastingaanslag die volgt op de voorlopige aanslagEen notaris die zijn zorgplicht schendt is niet per se ook aansprakelijk voor de fouten die hij maakt. Dat blijkt uit een zaak waarin iemand te weinig overdrachtsbelasting heeft betaald omdat de notaris bepaalde zaken niet in de akte had opgenomen. De gedupeerde kreeg daardoor van de belastinginspecteur nog een naheffing voor de overdrachtsbelasting inclusief rente.de Telegraaf Leon Brandsema 16 maart 2018De uitspraak van het hof is een domper voor de Belastingdienst en een volgende stap in een jarenlange strijd tussen een groep van tientallen erfgenamen die voor miljoenen euro’s aan naheffingen had ontvangen, omdat de Belastingdienst hun overleden ouders had aangemerkt als zwartspaarders.
Vertalingen
Engelssupplementary taxation, after-tax
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek