new age

mannelijk (de)/ɲuwˈetʃ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een verzamelnaam voor allerlei spirituele en esoterische bewegingen die vanaf de jaren 1970 ontstonden
De interesse in utopische en esoterische ideeën was al sterk aanwezig in de 18de eeuw, maar ze kreeg een boost in de late jaren 60, om vanaf de seventies vanuit Groot-Brittannië helemaal open te bloeien. Het ging om genezen, wedergeboorte, herstel. Om religie en spiritualiteit. Om buitenaardse inmenging. Kortom, ‘New Age’ leek in grote mate een parapluterm en om die reden was het label bij velen niet geliefd. de Standaard WOENSDAG 23 AUGUSTUS 2017
New age heeft zijn wortels in de westerse esoterie, maar ook in het christendom. Neoplatonisme, de hermetische filosofie, magie, astrologie, alchemie, kabbalah en occultisme kunnen gezien worden als bronnen van de new age.

* samenstelling uit het Engels