norm

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van norm?

norm betekent: stelsel van meestal ongeschreven gedragsregels, gebaseerd op een stelsel van waarden

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. stelsel van meestal ongeschreven gedragsregels, gebaseerd op een stelsel van waarden
  2. regel voor de normalisatie, een beschrijving van de manier waarop tewerk moet worden gegaan

Voorbeelden van "norm" in een zin

  • Omdat een duidelijke wettelijke normering van bestuurshandelen vaak ontbreekt, kan de rechtspositie van de burger niet rechtstreeks uit de wettelijke norm worden afgeleid.
  • Algemeen kiesrecht is een democratische norm en waarde die historisch bepaald is.
  • Wat is (een feit) leidt zo vrij automatisch naar wat zou moeten (een norm waaraan een waarde verbonden is).

Betekenis en uitleg van norm

Een norm is een regel of standaard die aangeeft wat als normaal of gewenst gedrag wordt beschouwd binnen een bepaalde groep of samenleving. Het helpt mensen om te begrijpen wat van hen verwacht wordt in sociale situaties.

Normen komen voor in verschillende contexten, zoals sociale, morele of professionele situaties. Ze kunnen variëren afhankelijk van cultuur, tijd en plaats, en kunnen zelfs binnen dezelfde gemeenschap verschillen. Het is belangrijk om je bewust te zijn van normen, omdat ze invloed hebben op hoe we ons gedragen en hoe we met anderen omgaan.

Voorbeelden

  • In onze klas is het een norm om elkaar uit te laten praten tijdens discussies.
  • De sociale norm in deze stad is dat mensen elkaar begroeten met een handdruk.
  • In veel bedrijven is het gebruikelijk om zakelijke gesprekken tijdens de lunch te vermijden, dit is een ongeschreven norm.

Woordoorsprong

Het woord 'norm' komt van het Latijnse 'norma', wat een richtlijn of een standaard betekent.

Veelgestelde vragen over norm

Wat is de betekenis van norm?

norm betekent: stelsel van meestal ongeschreven gedragsregels, gebaseerd op een stelsel van waarden

Hoeveel betekenissen heeft norm?

norm heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Welk woordgeslacht heeft norm?

norm is een mannelijk/vrouwelijk (de).

Hoe gebruik je norm in een zin?

Voorbeeld: “Omdat een duidelijke wettelijke normering van bestuurshandelen vaak ontbreekt, kan de rechtspositie van de burger niet rechtstreeks uit de wettelijke norm worden afgeleid.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘richtsnoer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1889

Vertalingen

Engelsnorm
Fransnorme
DuitsNorm
Spaansdirectriz, norma, normativa