obstinaat
ɔpstiˈnat
Wat is de betekenis van obstinaat?
obstinaat betekent: van een persoon dat deze stug aan zijn eigen ideeën blijft vasthouden zonder zich aan anderen aan te passen
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- van een persoon dat deze stug aan zijn eigen ideeën blijft vasthouden zonder zich aan anderen aan te passen
Etymologie
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘halsstarrig’ voor het eerst aangetroffen in 1480
Vertalingen
Engelsobstinate
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek