obstinaatheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van obstinaatheid?
obstinaatheid betekent: de mate waarin men opstandig en tegendraads is
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin men opstandig en tegendraads is
- iets wat getuigt van opstandigheid en tegendraadsheid
Voorbeelden van "obstinaatheid" in een zin
- 'Verandering in brengen?' schreeuwde de jood, die door de plotselinge obstinaatheid van het meisje en de ergernis eerder op de avond uitermate geprikkeld was geraakt.
- 'O, maar dan weet ik het wel,' zei Sikes, meer uit obstinaatheid dan omdat hij er werkelijk bezwaar tegen had dat het meisje ging waar het haar beliefde.
Veelgestelde vragen over obstinaatheid
Wat is de betekenis van obstinaatheid?
obstinaatheid betekent: de mate waarin men opstandig en tegendraads is
Hoeveel betekenissen heeft obstinaatheid?
obstinaatheid heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft obstinaatheid?
obstinaatheid is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van obstinaatheid?
Synoniemen van obstinaatheid zijn: halsstarrigheid, hardnekkigheid, onbuigzaamheid, eigenzinnigheid, koppigheid.
Hoe gebruik je obstinaatheid in een zin?
Voorbeeld: “'Verandering in brengen?' schreeuwde de jood, die door de plotselinge obstinaatheid van het meisje en de ergernis eerder op de avond uitermate geprikkeld was geraakt.”
Etymologie
* afleiding van obstinaat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek