obstinaatheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van obstinaatheid?
obstinaatheid betekent: de mate waarin men opstandig en tegendraads is
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin men opstandig en tegendraads is
- iets wat getuigt van opstandigheid en tegendraadsheid
Voorbeelden van "obstinaatheid" in een zin
- 'Verandering in brengen?' schreeuwde de jood, die door de plotselinge obstinaatheid van het meisje en de ergernis eerder op de avond uitermate geprikkeld was geraakt.
- 'O, maar dan weet ik het wel,' zei Sikes, meer uit obstinaatheid dan omdat hij er werkelijk bezwaar tegen had dat het meisje ging waar het haar beliefde.
Etymologie
* afleiding van obstinaat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek