octaaf
/ɔkˈtaf/
Wat is de betekenis van octaaf?
octaaf betekent: (muziek) de achtste trap van een diatonische toonladder
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) de achtste trap van een diatonische toonladder
- (muziek) het interval tussen twee tonen, waarvoor geldt dat de frequentie van de tweede toon precies het dubbele, of de helft, is van die van de eerste
- (muziek) een reeks van twaalf tonen van “c” tot en met “b”
- (letterkunde) gedicht van acht versregels
- (religie) een periode van acht dagen waarmee de viering van een hoogfeest kan worden verlengd
Voorbeelden van "octaaf" in een zin
- Het octaaf is een perfect consonant interval.
- Van de dirigent moet hij het motiefje een octaaf hoger spelen.
Etymologie
* uit het Latijn "octavus" "achtste"
Uitdrukkingen
- rein octaaf — een octaaf zonder alteratie (twaalf halve toonafstanden)
- overmatig octaaf — halve toon ruimer dan een rein octaaf
- verminderd octaaf — halve toon krapper dan een rein octaaf
- decibel per octaaf — maat voor geluidsterkte per frequentieverdubbeling
Vertalingen
Engelsoctave
Fransoctave
DuitsOktave
Spaansoctava
Italiaansottava
Portugeesoitava
Zweedsoktav
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek