officier

mannelijk (de)/ˌɔfiˈsir/

Wat is de betekenis van officier?

officier betekent: (militair) (beroep) iemand die een rang (in het leger) bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair, beroep (militair) (beroep) iemand die een rang (in het leger) bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft
  2. juridisch (juridisch) ambtenaar in een bepaalde functie
  3. scheepvaart (scheepvaart) stuurman of machinist
  4. rang binnen een ridderorde, hoger dan ridder, maar niet zo hoog als commandeur of grootkruis

Voorbeelden van "officier" in een zin

  • Omdat ze een vrij klassiek beeld had van de oorlog was ze er snel van overtuigd dat Albert 'met zijn intelligentie' na korte tijd zou uitblinken, promotie zou maken en ze zag hem al in de voorste linie in de aanval gaan. Ze stelde zich voor dat hij een heldendaad verrichtte, meteen officier werd, kapitein, commandant of meer nog, generaal, die dingen gebeuren tijdens de oorlog. {{Aut|Lemaitre, Pierre

Betekenis en uitleg van officier

Een officier is een persoon in een militaire rang die verantwoordelijk is voor het leiden van andere leden van de strijdkrachten. Ze nemen belangrijke beslissingen, geven opdrachten en zorgen ervoor dat de strategieën van de organisatie worden uitgevoerd.

Het woord 'officier' wordt vaak gebruikt in militaire contexten, maar kan ook verschijnen in andere professionele omgevingen waar leidinggeven centraal staat. Officieren zijn meestal opgeleid en hebben een bepaalde rang, wat hun verantwoordelijkheden en bevoegdheden bepaalt. In gesprek kan het woord ook een zekere autoriteit of expertise impliceren.

Voorbeelden

  • De officier gaf duidelijke instructies aan zijn team tijdens de oefening.
  • Na jaren van training werd zij eindelijk gepromoveerd tot officier in de luchtmacht.
  • De officier van de marine was verantwoordelijk voor de planning van de operatie.

Woordoorsprong

Het woord 'officier' komt van het Franse 'officier', dat 'ambtenaar' of 'functionaris' betekent. Het is afgeleid van het Latijnse 'officium', wat 'taak' of 'verplichting' betekent.

Veelgestelde vragen over officier

Wat is de betekenis van officier?

officier betekent: (militair) (beroep) iemand die een rang (in het leger) bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft

Hoeveel betekenissen heeft officier?

officier heeft 4 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Welk woordgeslacht heeft officier?

officier is een mannelijk (de).

Hoe gebruik je officier in een zin?

Voorbeeld: “Omdat ze een vrij klassiek beeld had van de oorlog was ze er snel van overtuigd dat Albert 'met zijn intelligentie' na korte tijd zou uitblinken, promotie zou maken en ze zag hem al in de voorste linie in de aanval gaan. Ze stelde zich voor dat hij een heldendaad verrichtte, meteen officier werd, kapitein, commandant of meer nog, generaal, die dingen gebeuren tijdens de oorlog. {{Aut|Lemaitre, Pierre

Etymologie

**[2] in de betekenis van ‘ambtenaar’ aangetroffen vanaf 1340/1360

Vertalingen

Engelsofficer
Spaansoficial