onderbreking

onderbreking betekent: een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis

vrouwelijk (de)/ˌɔndərˈbrekɪŋ/

Wat is de betekenis van onderbreking?

onderbreking betekent: een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis

zelfstandig naamwoord

Een onderbreking verstoorde de vergadering.
Het toneel herbegon na een korte onderbreking tijdens dewelke velen naar het toilet gingen.
Maar deze wekelijkse bezoeken aan de kerk vormden een onderbreking in mijn hectische week en gaven me de gelegenheid om een pauze in te lassen en na te denken over mijn familie en vrienden.

* van onderbreken

Engelsinterruption, intermission

Fransinterruption, pause, intermission

DuitsUnterbrechung, Unterbrechung, Pause

Spaanspausa, intermisión

Portugeesintermitência

Japans中断

Zweedsavbrott, avbrott