ondergang
mannelijk (de)/ˈɔndərˌɣɑŋ/
Wat is de betekenis van ondergang?
ondergang betekent: het verdwijnen onder de horizon van een hemellichaam
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het verdwijnen onder de horizon van een hemellichaam
- het verdwijnen van een stad, staat of cultuur, met name ten gevolge van oorlog
- het kapot gaan van iets
- de dood of het verzinken in ellende van een persoon
Voorbeelden van "ondergang" in een zin
- De ondergang van Venus is vandaag iets eerder dan die van de maan.
- De ondergang van de Klassieke Mayacultuur is nog altijd raadselachtig.
- Mathematicus Spina, die voor desen treffelijck getroffen heeft, deselve prognosticeert des Turcken ondergang in den Iare 1650. desgelijcx doetoock een Monnick , dewelcke over Vranckrijck in Polen ghe
- Als de aanstaande ondergang van het Aquarium dit jaar het sombere nieuwtje binnen de familie was, dan was het des te merkwaardiger dat hij bij zijn broer thuis was om te vieren wat juist de grootste vreugde van de familie was geweest.
- De drank wordt nog je ondergang als je zo doorzuipt!
Etymologie
*Afgeleid van ondergaan,
Vertalingen
Engelssunset, decline, decay
Franscoucher, déclin, décadence
DuitsUntergang, Untergang, Verfall
Spaanspuesta, baja, decadencia
Russischзакат, упадок, погибель
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek