onderklasse
vrouwelijk (de)/ˈɔndərˌklɑsə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- groep mensen met de laagste sociaal-economische statusZe haatte sociaaldemocraten, de onderklasse, ongepoetste schoenen, slechte tafelmanieren en grammaticale fouten even intens als nu, terwijl ze zich toch met haar eigen werk financieel onafhankelijk had gemaakt.
- taxonomische rang onder die van klasse en boven die van orde
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek