onderkoeling
vrouwelijk (de)/ˌɔndərˈkulɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) van een vloeistof dat ze hoewel kouder dan het smeltpunt toch nog vloeibaar isToen de onderkoelde regen op het wegdek kwam ontstond er direct een dikke ijslaag.
- (medisch) van iets of een persoon dat het te koud isDe onderkoelde slachtoffers kregen direct een isolerende deken om zich heen.Oververhitting, onderkoeling, blikseminslag, poema’s en het oversteken van rivieren vormen een veel reëler gevaar.
Etymologie
* van onderkoelen
Vertalingen
Spaanshipotermia
Zweedsnedkylning
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek