onderkoeling

vrouwelijk (de)/ˌɔndərˈkulɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde (natuurkunde) van een vloeistof dat ze hoewel kouder dan het smeltpunt toch nog vloeibaar is
    Toen de onderkoelde regen op het wegdek kwam ontstond er direct een dikke ijslaag.
  2. medisch (medisch) van iets of een persoon dat het te koud is
    De onderkoelde slachtoffers kregen direct een isolerende deken om zich heen.
    Oververhitting, onderkoeling, blikseminslag, poema’s en het oversteken van rivieren vormen een veel reëler gevaar.

Etymologie

* van onderkoelen

Vertalingen

Spaanshipotermia
Zweedsnedkylning