onderpand

onzijdig (het)/ˈɔndərˌpɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een zekerheid in de vorm van geld, goederen of rechten dat gegeven wordt aan iemand die in ruil daarvoor iets uitleent, waarbij de uitlener het in onderpand gegevene in bezit krijgt als het uitgeleende niet geretourneerd wordt
    De bank vroeg het huis als onderpand van de lening.

Vertalingen

Engelspledge, collateral
Fransgage
DuitsUnterpfand
Spaansprenda