onderschikking

onderschikking betekent: (taalkunde) een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel waarvan de ene een bijzin is van de andere

vrouwelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van onderschikking?

onderschikking betekent: (taalkunde) een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel waarvan de ene een bijzin is van de andere

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel waarvan de ene een bijzin is van de andere

"Ik stond op omdat ik naar mijn werk moest" is een voorbeeld van een onderschikking.

onderschikking betekent: (taalkunde) een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel waarvan de ene een bijzin is van de andere

onderschikking is een vrouwelijk (de).

Voorbeeld: “"Ik stond op omdat ik naar mijn werk moest" is een voorbeeld van een onderschikking.”

* van onderschikken