onomatopee
vrouwelijk (de)/ˌonomatoˈpe/
Wat is de betekenis van onomatopee?
onomatopee betekent: (taalkunde) een door klanknabootsing gevormd woord
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een door klanknabootsing gevormd woord
Voorbeelden van "onomatopee" in een zin
- Koekoek is een onomatopee.
Veelgestelde vragen over onomatopee
Wat is de betekenis van onomatopee?
onomatopee betekent: (taalkunde) een door klanknabootsing gevormd woord
Welk woordgeslacht heeft onomatopee?
onomatopee is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van onomatopee?
Synoniemen van onomatopee zijn: klanknabootsing.
Hoe gebruik je onomatopee in een zin?
Voorbeeld: “Koekoek is een onomatopee.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘klanknabootsend woord’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Vertalingen
Engelsonomatopoeia
Fransonomatopée
DuitsOnomatopoese
Spaansonomatopeya
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek