onwettigheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van onwettigheid?
onwettigheid betekent: de mate waarin iets niet voldoet aan juridische eisen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin iets niet voldoet aan juridische eisen
- handeling die niet voldoet aan juridische eisen
Voorbeelden van "onwettigheid" in een zin
- Hoe kon zij zich veilig voelen als elk ogenblik de smet van onwettigheid op haar geworpen kon worden? Geen enkele heerser is ooit kwetsbaarder geweest dan Elizabeth.
Etymologie
*afleiding van onwettig
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek