oor

onzijdig (het)/or/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord
Door de unieke vorm van het oor wordt het geluid net anders vervormd afhankelijk van de richting. En uit de verschillen tussen de oren kan het brein afleiden waarvandaan het komt.
Na een tijdje merkte ik duidelijk aan mijn oren dat we van zeeniveau naar duizend meter hoogte aan het klimmen waren.
huishouden (huishouden) handvat waaraan men een stuk servies kan optillen
Zit het oor aan een koffiekopje aan de linker- of aan de rechterkant?

zelfstandig naamwoord

numismatiek (numismatiek) oude Nederlandse munt ter waarde van een kwart stuiver ofwel twee duiten

*[B] Verbastering van oord in de betekenis "kwart", omdat het een vierde van de stuiver waard was

De oren spitsen — Heel goed luisteren
Luisterend oor aanbieden — Aandachtig luisteren naar wat iemand te zeggen heeft
De muren hebben oren — Let op wat je zegt, iedereen kan het horen
Een en al oor zijn — Heel aandachtig naar iets luisteren
Een draai om de oren geven
Een oor te luisteren leggen — Onderzoeken wat een ander van iets vindt
Een snee(tje) in het oor hebben — Dronken zijn
Er wel oren naar hebben — Geïnteresseerd zijn in iets (zoals een voorstel, aanbod etc.)

Engelsear

Fransoreille

DuitsOhr, Henkel

Spaansoreja, oído

Italiaansorecchio

Portugeesorelha

Japans耳

Turkskulak

Poolsucho

Zweedsöra, öra

Deensøre