oppervlakte

vrouwelijk (de)/ˈɔpərˌvlɑktə/

Wat is de betekenis van oppervlakte?

oppervlakte betekent: vlak dat iets naar boven begrenst

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
  2. uitgebreidheid, grootte in m²

Voorbeelden van "oppervlakte" in een zin

  • Vissen met longen moeten aan de oppervlakte van de zee komen om adem te halen.
  • De N staat voor neuraminidase, een eiwit aan de oppervlakte van het influenzavirus dat een rol speelt bij het vrijkomen van het virus uit een geïnfecteerde cel.
  • De bliksemschicht bevat een enorme hoeveelheid energie waarbij heel veel warmte vrijkomt. De binnenkant van de bliksemstraal kan volgens Weerplaza wel 33.000 graden zijn. Ter vergelijking: de oppervlakte van de zon is ongeveer 5.500 graden. De hitte zorgt ervoor dat de lucht rondom de bliksemschicht uitzet waardoor een schokgolf ontstaat in de lucht. En dat horen wij als de donder.
  • Er zijn dan ook al plannen om het Argentijnse Pierre Auger Observatory uit te breiden tot vijfduizend vierkante kilometer, en er worden fondsen gezocht voor de bouw van Pierre Auger North, met een oppervlakte van twintigduizend vierkante kilometer, in het zuidoosten van Colorado.
  • Ze hoeft het niet eens te lezen om zich te herinneren wat erin staat: de oppervlakte van het perceel, de bruikbaarheid van de schuur, de staat van het huis: onbewoonbaar.

Betekenis en uitleg van oppervlakte

De oppervlakte is de maat van een vlak gebied, zoals de grond of een tafelblad. Het geeft aan hoeveel ruimte er beschikbaar is op een tweedimensionaal oppervlak.

Je gebruikt het woord 'oppervlakte' vaak in de context van wiskunde, architectuur en natuurwetenschappen. Het kan bijvoorbeeld gaan om het berekenen van de oppervlakte van een land, een kamer of een tuin. Het begrip is belangrijk bij het plannen van ruimtes of het begrijpen van de grootte van objecten in de wereld om je heen.

Voorbeelden

  • De oppervlakte van mijn achtertuin is groot genoeg voor een speelplaats.
  • Bij het ontwerpen van het nieuwe gebouw moest de architect rekening houden met de oppervlakte van het terrein.
  • De oppervlakte van het schilderij komt het beste tot zijn recht als het goed belicht is.

Woordoorsprong

Het woord 'oppervlakte' is samengesteld uit 'opper' en 'vlakte', waarbij 'opper' verwijst naar de bovenste laag en 'vlakte' naar een vlak gebied.

Veelgestelde vragen over oppervlakte

Wat is de betekenis van oppervlakte?

oppervlakte betekent: vlak dat iets naar boven begrenst

Hoeveel betekenissen heeft oppervlakte?

oppervlakte heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Welk woordgeslacht heeft oppervlakte?

oppervlakte is een vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van oppervlakte?

Synoniemen van oppervlakte zijn: oppervlak.

Hoe gebruik je oppervlakte in een zin?

Voorbeeld: “Vissen met longen moeten aan de oppervlakte van de zee komen om adem te halen.

Etymologie

*Afgeleid van vlakte

Uitdrukkingen

  • aan de oppervlakte komenzichtbaar worden
  • onder de oppervlaktein het verborgene

Vertalingen

Engelssurface, area
Franssurface, superficie
Spaanssuperficie, área
Poolspowierzchnia, pole, pole powierzchnii
Zweedsarea