oproeping

vrouwelijk (de)/'ɔprupɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. één of meerdere personen naar een bepaalde plaats laten komen.
    De oproeping van extra soldaten was niet naar de zin van de bevolking.

Etymologie

* van oproepen .

Verwante woorden

oproeioproeideoproeidenoproeienoproeiendoproeiendeoproeitoproepoproepbaaroproepbareoproepbasisoproepbrief
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek